Uzm. Dr. Şeyma İlhan

Merhaba, Ben Şeyma İlhan. ÖSYM bursu ile eğitim aldığım İstanbul Bilim Üniversitesi Tıp Fakültesinden 2012 yılında mezun oldum. 2016-2021 yılları arasında Marmara Üniversitesi çocuk ve ergen ruh sağlığı ve hastalıkları anabilim dalında uzmanlık eğitimimi aldım. Uzmanlık eğitimim sırasında başta nörogelişimsel bozukluklar (dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu, özgül öğrenme güçlüğü, otizm spektrum bozuklukları, tik bozukluğu gibi) olmak üzere, anksiyete bozuklukları, duygudurum bozuklukları, psikoz ve ilişkili bozukluklar gibi pek çok psikiyatrik tabloya yaklaşım ve tedavi modaliteleri konusunda oldukça tecrübe edindim.

Uzmanlık eğitimim sırasında, herhangi bir durum karşısında önce bir nefes alıp durup düşünmenin; zihnimizde, davranışlarımızda, bedenimizde olan değişiklikleri fark etmenin ve bunlara uygun yanıt verebilmenin hem kendi iyilik halimize hem de başkaları ile olan ilişkimize katkısının çok büyük olduğunu defalarca tecrübe ettiğim için uzmanlık tezinde “duygu düzenleme” kavramı üzerine çalışmaya karar verdim. Uzmanlık tezini hazırlarken, yaklaşık 650 çocukla çalışarak “Çocuk ve Ergenlerde Duygusal Değişkenlik Ölçeği- Öz Bildirim Formu”nun Türkçe geçerlilik ve güvenilirlik çalışmasını yaparak ölçeğin Türkiye’de kullanılmasına katkı sağladım.

2021 yılında Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi Mengücek Gazi Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde, 2022-2024 yılları arasında da Kartal Dr. Lütfi Kırdar Şehir Hastanesi’nde çocuk ve ergen psikiyatristi uzmanı olarak görev yaptım. Bu çalışma temposu bana binlerce çocuk, ergen ve ailesi ile tanışma, eşsiz bir tecrübe ve bilgi birikimi fırsatı sağladı. Çocuk psikiyatri hekimliğine başladığım ilk yıldan beri hem kişisel merakım hem de mesleğimi hakkı ile yapabilmek adına farklı ekollerde psikoterapi eğitimi aldım.

Klinik pratikte tedavi yaklaşımımı önce çocuğu ya da genci anlamak ardından aile ile çalışarak bir yol haritası belirlemek üzerine oluşturdum. Bu bağlamda çocuk/genç ve aileye hemen hemen eşit mesafede ama çocuk/ergene biraz daha yakın durmaya çalışıyorum. Bir çocuğu ya da genci, ailesi ile bütüncül olarak değerlendirmeden, çocuğun gelişimsel aksamalarını ve gelişimsel öyküsünde önemli sayılabilecek yaşam olaylarını ele almadan, aile içi ilişkilerdeki çatlakları tamir etmeye çalışmadan, çocuğun güçlüklerini anlamadan, çocuğun yaşadığı güçlüklerin aile dinamikleri içerisinde nasıl bir etkisinin olduğunu keşfetmeden, çocuk ve ailesinin hangi alanlarda destek gereksinimi olduğunu kavramadan etkin bir tedavi oluşturulamayacağı kanısındayım. Bu bakımdan her bireyin -ve ailesinin- kendi kendi içerisinde biricik olduğunu, bu sebeple tedavi yaklaşımımızın da her bir birey için “biricik” olarak planlanması gerektiğini düşünüyorum.

En önemlisi de çocuk/ergen bana/bize nasıl bir zorlukla gelmiş ya da getirilmiş olursa olsun, bu sorundan ibaret olmadığını, hali hazırda büyüme, gelişme, olgunlaşma, oluşum döneminde olan çocuklarımızın doğal olarak “iyileşmeye” programlı olduklarını, içlerinde bir yerde serpilmek için kıpırdandıklarını biliyorum. Gerekli düzenlemeler, uygun müdahaleler ve destek programları sonrasında pek çok çocuğun/gencin adeta çiçek açtığını görmek ise bana sonsuz bir keyif veriyor. Bunu her gün deneyimle fırsatı bulduğum için de kendimi çok şanslı hissediyorum.